Hazırlanıyor...
Fuat AYDOĞDU

Fuat AYDOĞDU

Uzman Psikolojik Danışman

🇬🇧 EN
Sayıya Dön
Makale Detayı

Devlet Okulu ve Özel Okul Bağlamında Çocuk Narsisizmi

Selami Tanrıverdi

Araştırma Makalesi Cilt 3 Sayı 1 22 Şubat 2021 Sayfa 146-163 10.47793/hp.864084
PDF DergiPark DOI

Özet

Bu çalışma, devlet ve özel okullarda eğitim gören çocukların narsisizme ilişkin algılarının incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma desenlerinden olgubilim deseni ile yapılan çalışmada Q-Metodu tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim öğretim yılı güz döneminde Batman il merkezindeki ortaokullarda eğitim görmekte olan 30 öğrenci/katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılar amaçlı örneklemeye dayalı seçilmiştir. Verilerin toplanması amacıyla on (10) yargı cümlesinin yer aldığı araştırma formu ve Q-dizgisi kullanılmıştır. Veriler toplandıktan sonra PQ-Method programı kullanılarak analizler yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, özel okulda ve devlet okulunda eğitim gören katılımcıların narsisizme ilişkin algılarının iki faktör altında toplandığı görülmüştür. Faktörler incelendiğinde özel okuldaki katılımcıların kısmen fikir birliği içerisinde oldukları ve fikir birliği gösteren katılımcıların görüşlerinin benzer olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca iki faktör altında toplanan devlet okulundaki katılımcıların da kısmen fikir birliği içinde oldukları görülmekle birlikte bu fikir birliğinin özel okuldaki katılımcılar kadar yüksek olmadığı görülmüştür. Benzer şekilde, özel okuldaki katılımcıların faktörler arası korelasyon düzeyinin devlet okulu katılımcılarına göre kısmen daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında yapılan analizlerin sonuçları tartışılarak, elde edilen sonuçlara dayalı olarak önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Eğitim Çocuk Narsisizm Q-Metot
Kaynakça
  1. Akın, A., Şahin, M. ve Gülşen, M. (2015). Çocukluk çağı narsisizm ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 203-215. http://dx.doi.org/10.14582/DUZGEF.476
  2. Aktaş, A, ve Şahin, M. (2018). Narsisistik özellik, öz-şefkat ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkinin incelenmesi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(6), 362-374.
  3. Atay, S. (2009). Narsistik kişilik envanteri’nin Türkçe’ye standardizasyonu. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1). 181-196.
  4. Brown, S. R. (1993). A primer on Q-methodology. Operant subjectivity, 16(3/4), 91- 138.
  5. Bolat, Y., Ülker, M. ve Demir, C. G. (2016). Kavramsal açıdan narsisizm ve eğitimde narsistik kişilik. Journal of International Social Research, 9(46). 482-492.
  6. Çırak, S. ve Bay, E. (2016). Kuantum Öğrenme Döngüsü ile Desteklenen Harmanlanmış Öğrenmenin Öğretmen Adayları Perspektifinden Q Metodu ile İncelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(35), 34-55.
  7. Çiçek, İ. (2020). Çocuk Psikolojisi ve Ruh Sağlığı. Eğiten Kitabevi.
  8. Demir, F. ve Kul, M. (2011). Modern Bir Araştırma Yöntemi: Q Metodu. Adalet.
  9. Ellis, G., Barry, J. ve Robinson, C. (2007). Many ways to say ‘no’, different ways to say ‘yes’:applying Q-Methodology to understand public acceptance of wind farm proposals. Journal of Enviromental Planning and Management, 50 (4), 517-551.
  10. Gönülalan, G. D. (2019). Ortaokul öğrencilerinde öz yeterlilik ve narsisizm [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Sakarya Üniversitesi.
  11. Gülmez, N. (2009). Narsistik Liderlik [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  12. Horton, R. S., Bleau, G., & Drwecki, B. (2006). Parenting narcissus: What are the links between parenting and narcissism?. Journal of personality, 74(2), 345-376.
  13. Karaaziz, M., & Atak, İ. E. (2013). Narsisizm ve narsisizmle ilgili araştırmalar üzerine bir gözden geçirme. Nesne Psikoloji Dergisi, 1(2), 44-59.
  14. Karakuş, Ç. (2017). Lise öğrencilerinde psikolojik savunmalar açısından narsisizm ve benlik saygısının karşılaştırılması [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
  15. Köroğlu, E. ve Bayraktar, S. (2007). Kişilik Bozuklukları. HYB.
  16. Ozan, E., Karapınar, İ., Aydın, N., Fidan, T. ve Oral, M. (2008). Narsisistik kişilik bozukluğu: gelişim süreçleri ve yaşamı. RCHP-Review Cases Hypotheses Psychiatry, 2, 25-37.
  17. Özbek, M. F. (2005). İnsan ilişkilerinde empatinin yeri ve önemi. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (49). 568-587.
  18. Özmen, E. (2006). Kendini Tanıma Rehberi. Sistem.
  19. Paris, J. (2014). Modernity and narcissistic personality disorder. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 5(2), 220–226. https://doi.org/10.1037/a0028580
  20. Sayar, K. (2020). Ruhun Derin Yaraları. Kapı.
  21. Twenge, J. M. ve Campbell, W. K. (2010). Asrın Vebası Narsisizm İlleti (Ö. Korkmaz, Çev.). Kaknüs.
  22. Twenge, J. M., Konrath, S., Foster, J. D., Keith Campbell, W. ve Bushman, B. J. (2008). Egos inflating over time: a cross‐temporal meta‐analysis of the narcissistic personality inventory. Journal of personality, 76(4), 875-902.
  23. Twenge, J. M., Miller, J. D. ve Campbell, W. K. (2014). The narcissism epidemic: Commentary on Modernity and narcissistic personality disorder. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 5( 2), 227–229.
  24. Van Exel, J. ve De Graaf, G. (2005). Q methodology: A sneak preview. [Çevirim-içi: https://www.researchgate.net/profile/Gjalt_Graaf/publication/228574836_Q_Methodology_A_Sneak_Preview/links/02bfe50f946fc9978b000000.pdf ]Erişim Tarihi: 14.01.2021.
  25. Watts, S., & Stenner, P. (2005). Doing Q methodology: theory, method and interpretation. Qualitative research in psychology, 2(1), 67-91. DOI: 10.1191/1478088705qp022oa
  26. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.